Biodostępność określa stopień, w jakim substancja czynna (np. witamina, minerał czy lek) dociera do krążenia ogólnego i staje się dostępna dla komórek organizmu. Nie jest tożsama z dawką na etykiecie – jeśli suplement ma niską biodostępność, większość jego składu zostanie zmetabolizowana lub wydalona przed osiągnięciem celu. Na ten parametr wpływa postać chemiczna (np. magnez w formie chelatu bisglicynianu vs. tlenek), obecność nośników tłuszczowych (dla witamin A, D, E, K) oraz stan układu pokarmowego użytkownika.
